E-E-A-T na blogu firmowym nie wymaga rozbudowanej redakcji. Mała firma może pokazać, kto tworzy treść, na czym opiera wnioski i dlaczego można jej zaufać. Nie chodzi o dodanie kilku branżowych haseł do bio, lecz o podanie informacji, które czytelnik może sprawdzić: nazwiska autora, jego związku z tematem, źródeł oraz dowodów własnej pracy.
TL;DR
- E-E-A-T oznacza Experience, Expertise, Authoritativeness i Trustworthiness. Nie jest pojedynczym czynnikiem rankingowym ani wynikiem, który można zmierzyć jednym narzędziem.
- Zacznij od jasnego autorstwa: podpisu, krótkiego bio i strony autora lub zespołu.
- Do poradnika dodaj dowody doświadczenia, na przykład własny proces, zanonimizowany przykład, zdjęcie albo wynik testu wraz z metodą.
- Cytuj źródła pierwotne i wyraźnie oddzielaj fakty od własnych obserwacji.
- Dane strukturalne
Articlez poprawnie opisanym autorem pomagają Google zrozumieć autorstwo, ale nie zastępują informacji widocznych dla czytelnika.
Czym jest E-E-A-T i jakie ma znaczenie dla SEO?
E-E-A-T to skrót od Experience, Expertise, Authoritativeness i Trustworthiness, czyli doświadczenia, wiedzy, autorytetu i zaufania. Google używa tych pojęć w wytycznych dla osób oceniających jakość wyników. Oceny wystawiane przez tych pracowników nie zmieniają bezpośrednio pozycji konkretnej strony. Pomagają Google sprawdzać, czy systemy wyszukiwania pokazują przydatne i wiarygodne wyniki.
Google wyjaśnia też, że E-E-A-T nie jest jednym, osobnym czynnikiem rankingowym. Systemy wyszukiwania wykorzystują wiele sygnałów, które mogą wskazywać na poszczególne aspekty E-E-A-T. Najważniejsze jest zaufanie, a wymagany rodzaj wiedzy zależy od tematu. Przy poradniku podatkowym liczą się inne kwalifikacje niż przy recenzji programu do wystawiania faktur.
Z punktu widzenia małej firmy najpraktyczniejsze są trzy pytania: kto stworzył treść, jak powstała i po co została opublikowana. To również pytania, które Google proponuje przy ocenie treści tworzonych z myślą o użytkownikach.
Jak pokazać Experience, czyli własne doświadczenie?
Experience oznacza bezpośrednie doświadczenie w opisywanym temacie. Może nim być używanie produktu, wykonanie procesu albo rozwiązanie problemu, o którym piszesz. Samo zdanie „mamy wieloletnie doświadczenie” niczego jeszcze nie pokazuje.
Lepszym dowodem może być:
- opis kolejnych kroków wykonanych w konkretnym projekcie;
- zrzut ekranu z narzędzia lub zdjęcie własnej realizacji;
- wynik testu wraz z informacją, co i w jakich warunkach sprawdzono;
- błąd popełniony podczas pracy oraz sposób jego wykrycia i naprawy;
- zanonimizowany przykład klienta, jeśli możesz go wykorzystać zgodnie z umową i przepisami.
Dodaj tyle kontekstu, aby czytelnik rozumiał, czego przykład dowodzi i gdzie są jego ograniczenia. Nie publikuj danych klienta tylko po to, by uwiarygodnić tekst. Usuń nazwiska, adresy, identyfikatory i inne informacje, które nie są potrzebne do zrozumienia przypadku.
Jak pokazać Expertise bez rozbudowanego zespołu?
Expertise to wiedza potrzebna do rzetelnego opracowania danego tematu. Nie zawsze potwierdza ją dyplom. W artykule o obsłudze narzędzia może wystarczyć udokumentowana praktyka, ale porady medyczne, prawne lub finansowe wymagają znacznie większej ostrożności i odpowiednich kwalifikacji.
Wiedzę autora pokazują przede wszystkim jakość wyjaśnienia i możliwość sprawdzenia jego podstaw. W praktyce warto:
- odsyłać do dokumentacji, przepisów, danych i innych źródeł pierwotnych;
- wyjaśniać metodę zamiast podawać sam wniosek;
- podawać datę weryfikacji informacji, które szybko się zmieniają;
- zaznaczać założenia, wyjątki i granice zastosowania porady;
- kierować tekst do recenzji specjalisty, jeśli temat wykracza poza kompetencje autora.
Liczba lat w branży może uzupełniać bio, lecz nie zastępuje dowodu wiedzy w samym artykule. Podobnie certyfikat nie naprawi tekstu, który zawiera błędy albo nie podaje źródeł.
Co powinno zawierać bio autora?
Bio ma pomóc czytelnikowi ocenić, dlaczego dana osoba jest właściwym autorem tego tekstu. Wystarczą dwa lub trzy konkretne zdania oraz link do strony z szerszym opisem.
Uwzględnij:
- imię i nazwisko autora;
- rolę oraz obszar, którym zajmuje się zawodowo;
- doświadczenie istotne dla tematu artykułu;
- link do strony autora, profilu zawodowego, publikacji lub innych informacji potwierdzających ten związek.
Unikaj ogólników takich jak „pasjonat marketingu” czy „ekspert z bogatym doświadczeniem”. Zastąp je informacją, którą da się zweryfikować. Jeśli treść rzeczywiście powstała zespołowo, podpis organizacji może być uzasadniony. Wtedy strona „O nas” powinna wyjaśniać, kto odpowiada za redakcję i weryfikację materiałów. Nie przypisuj tekstu przypadkowej osobie wyłącznie po to, aby wypełnić pole autora.
Jak oznaczyć autora danymi strukturalnymi?
W danych strukturalnych Article autor może być opisany jako Person albo Organization — zależnie od tego, kto faktycznie stworzył materiał. Google zaleca podanie właściwego typu, nazwy oraz adresu url lub sameAs, który pomaga zidentyfikować autora.
Dane w kodzie muszą zgadzać się z tym, co widzi czytelnik. Jeśli artykuł podpisano imieniem i nazwiskiem, nie oznaczaj w danych strukturalnych jako autora wyłącznie firmy. Przy wielu autorach wymień każdą osobę oddzielnie. Po wdrożeniu sprawdź kod w teście wyników z elementami rozszerzonymi Google.
Takie oznaczenie pomaga wyszukiwarce zrozumieć stronę, ale samo nie podnosi pozycji i nie dowodzi kompetencji autora. Najpierw zadbaj o poprawne, widoczne autorstwo, a dopiero później odwzoruj je w danych strukturalnych.
Jak budować Authoritativeness bez budżetu na PR?
Authoritativeness dotyczy reputacji autora lub serwisu w danej dziedzinie. Nie da się jej zadeklarować na własnej stronie. Można natomiast wykonywać pracę, do której inni będą chcieli się odwoływać.
Mała firma może:
- publikować własne, dobrze opisane testy, dane i szablony;
- odpowiadać merytorycznie w branżowych społecznościach pod stałym nazwiskiem;
- występować w podcastach, webinarach i publikacjach związanych z jej specjalizacją;
- utrzymywać spójne informacje o autorze na stronie i w profilach zawodowych;
- aktualizować materiały, do których odsyłają inni.
Nie chodzi o zdobycie dowolnej wzmianki. Liczy się zgodność tematyczna i to, czy zewnętrzne źródło rzeczywiście pozwala ocenić dorobek autora. Więcej metod opisaliśmy w poradniku o zdobywaniu linków bez budżetu.
Jak zadbać o Trustworthiness na stronie?
Trustworthiness, czyli zaufanie, spina pozostałe elementy E-E-A-T. Czytelnik powinien móc ustalić, kto publikuje treść, skąd pochodzą informacje i jak skontaktować się z firmą.
| Element | Co sprawdzić |
|---|---|
| Autorstwo | Podpis jest zgodny z rzeczywistym udziałem autora, a bio wyjaśnia jego związek z tematem |
| Źródła | Linki prowadzą do materiałów, na których oparto twierdzenia; własne obserwacje są wyraźnie oznaczone |
| Daty | Data publikacji i aktualizacji odpowiada rzeczywistym zmianom w tekście |
| Kontakt | Dane firmy i sposób kontaktu są łatwe do znalezienia |
| Informacje prawne | Polityka prywatności i inne wymagane informacje są aktualne i dostępne |
| Bezpieczeństwo | Strona działa przez HTTPS i nie wyświetla ostrzeżeń przeglądarki |
| Korekty | Istotne błędy są poprawiane, a przy ważnych zmianach warto opisać zakres korekty |
Nie każda strona potrzebuje identycznego zestawu elementów. Sklep, serwis medyczny i blog o hobby wiążą się z innym ryzykiem. Im większy wpływ treści na zdrowie, bezpieczeństwo lub finanse odbiorcy, tym mocniejszych podstaw zaufania powinien oczekiwać czytelnik.
Od czego zacząć wdrażanie E-E-A-T?
Najpierw sprawdź najważniejsze artykuły: te, które wspierają ofertę, mają największy ruch albo dotyczą decyzji o dużych konsekwencjach. Dla każdego odpowiedz na cztery pytania:
- Czy wiadomo, kto stworzył i zweryfikował treść?
- Czy artykuł pokazuje doświadczenie lub metodę pracy, jeśli są potrzebne w tym temacie?
- Czy najważniejsze twierdzenia mają aktualne, pierwotne źródła?
- Czy czytelnik łatwo znajdzie informacje o autorze, firmie i sposobie kontaktu?
Następnie popraw szablon artykułu, stronę autora i dane strukturalne. Przykłady, źródła i ograniczenia trzeba już sprawdzić osobno w każdym tekście. Nie da się wiarygodnie oszacować czasu bez znajomości liczby wpisów, szablonu i braków w treści.
Najczęstsze błędy przy budowaniu E-E-A-T
- Dodanie fikcyjnego lub przypadkowego autora tylko po to, by pokazać nazwisko.
- Bio z samymi przymiotnikami, bez związku autora z tematem i możliwości weryfikacji.
- Przedstawianie cudzych wyników albo przykładów jako własnego doświadczenia.
- Oznaczenie autora w danych strukturalnych inaczej niż w widocznej treści.
- Cytowanie artykułów podsumowujących zamiast dostępnego źródła pierwotnego.
- Zmienianie daty aktualizacji bez istotnej zmiany treści.
- Traktowanie E-E-A-T jak technicznej checklisty, którą można zamknąć jednym wdrożeniem.
Najczęstsze pytania
Czy E-E-A-T to oficjalny czynnik rankingowy Google? Nie jest pojedynczym czynnikiem rankingowym. Google informuje, że jego systemy korzystają z wielu czynników, które mogą wskazywać na doświadczenie, wiedzę, autorytet i zaufanie.
Czy jednoosobowa firma może pokazać E-E-A-T? Tak. Wielkość zespołu nie przesądza o jakości treści. Jedna osoba może jasno opisać swoje doświadczenie, metodę, źródła i kompetencje odpowiednie do tematu.
Czy podpis „Zespół redakcyjny” szkodzi SEO? Nie ma podstaw, by uznać sam taki podpis za karę. Może jednak utrudniać czytelnikowi ocenę, kto odpowiada za treść. Jeżeli materiał powstał zespołowo, opisz skład zespołu i sposób weryfikacji na osobnej stronie.
Czy dane strukturalne Person zwiększają widoczność?
Google zaleca poprawne oznaczenie autora w danych Article, ponieważ pomaga to zrozumieć autorstwo. Nie deklaruje jednak, że samo dodanie typu Person podnosi pozycję strony.
Czy każdy wpis wymaga tego samego poziomu weryfikacji? Nie. Zakres autorstwa, źródeł i recenzji powinien odpowiadać tematowi oraz możliwym skutkom błędnej informacji. Najwyższy priorytet mają treści dotyczące zdrowia, finansów, bezpieczeństwa i innych tematów YMYL.
